Το δικό μου σχολείο

Όλοι λίγο-πολύ έχουμε νιώσει την ψυχολογική καταπίεση σε θέματα που αφορούν τα προσωπικά μας πιστεύω μέσα σε αυτά τα σχολικά χρόνια, στο μάθημα των θρησκευτικών.

Πριν από λίγα χρόνια είχε προταθεί η ιδέα στη Βουλή για την προαιρετική διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών, ώστε να σταματήσει πια αυτή η «ορθόδοξη κατήχηση». Πράγματι, τα θρησκευτικά με την στείρα κατήχηση, δεν έχουν καμία θέση στο σύγχρονο λύκειο. Σωστό θα ήταν να γίνει αλλαγή της ύλης και από θρησκευτικά, το μάθημα να μετατραπεί σε θρησκειολογία ή ιστορία των θρησκειών. Τέλος πια στον προσηλυτισμό μέσα στις τάξεις! Η θρησκευτική πίστη -ή μη πίστη- είναι προσωπικό ζήτημα του κάθε ατόμου. Δεν αφορά το κράτος και τις λειτουργίες του (σχολεία, αστυνομικές ταυτότητες, απολυτήρια κλπ).

Ακόμα ένα πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας μαθητής είναι η επιτηδευμένη περιπλοκότητα στην απαλλαγή του μαθήματος. Γι' αυτό κι εμείς προτείνουμε δικαίωμα απαλλαγής, με απλό αίτημα των γονέων και του μαθητή.

Επίσης, είναι εμφανής προσηλυτισμός το γεγονός ότι η διδασκαλία των θρησκευτικών ξεκινά από την Γ’ Δημοτικού και συνεχίζεται για όλες τις επόμενες τάξεις μέχρι την Γ’ Λυκείου, καταλαμβάνοντας 2 ώρες στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα.  "Βγάζοντας" τις ώρες αυτές των θρησκευτικών από το σχολικό πρόγραμμα, θα αυξάνονταν οι ώρες ξεκούρασης και ο ελεύθερος χρόνος του μαθητή, που από νωρίς αντιμετωπίζει ένα εξαντλητικό καθημερινό πρόγραμμα και ταυτόχρονα θα απαλλασσόταν από τον "αγνό" προσηλυτισμό των θρησκευτικών. 

«Η θρησκεία είναι η αδυναμία του ανθρώπινου μυαλού 

να αντιμετωπίσει συμβάντα που δεν μπορεί να καταλάβει» 

Καρλ Μαρξ

Χριστίνα Γκιβίση